Lambayi yakma, birak,
sari bir insan basi
düsmesin pencereden kara.
Kar yagiyor
karanliklara.
Kar yagiyor
ve ben hatirliyorum.
Kar…
Üflenen bir mum gibi söndü
koskocaman isiklar..
Ve sehir
kör bir insan gibi kaldi
altinda yagan karin.
Lambayi yakma, birak!
Kalbe bir biçak gibi giren hatiralarin
dilsiz olduklarini anliyorum.
Kar yagiyor
ve ben hatirliyorum.
Nazım Hikmet Ran
-
Son Yazılar
Son Yorumlar
- Bir Küvet Hikâyesi için mert
- Samiye, Nâzım, Piraye, Seyda bir kır kahvesindeler. için ahmet27
- Yatar Bursa Kalesinde için Tahsin sel
- Ceviz Ağacı için Saygın
- Fatma, Ali ve Diğerleri için K_E_M_O
Arşivler
Meta
Etiketler
adam analardır adam eden adamı annelerin ninnilerinden Asya Afrika Yazarlarina açlık açlık ordusu açlık ordusu yürüyor Bence Şimdi Sen De Herkes Gibisin benerci Ben Senden Önce Ölmek isterim berkley beyazıt meydanındaki ölü beş satırla Bir Acayip Duygu bir ayrılış hikayesi bir ceza evinde bir gemici türküsü Bir hazin Hürriyet Bir Küvet Hikayesi bir ölü yatıyor bulutlar Bulutlar Adam Öldürmesin bu vatan Bu Vatana Nasıl Kıydılar büyük insanlık erkek kadına dedi ki gemide Hikmet kadın erkeğe dedi ki Kar yağıyor Lambayı Yakma nasıl kıydılar Nazım nazım hikmet ordusu rüzgar yıldızlar ve su satarsın gözlerinin dikkatini sevda yüzünden ölmek tahirle zühre meselesi tahir olmak tecritteki adamın mektupları vatan haini zühre olmak öldürmesin ŞiirleriYaza Cafe






Pingback: Nazım Hikmet | MNazım Hikmet Şiirleri
Pingback: Nazım Hikmet « Blogum